Even naar de supermarkt

Een té dikke kont in een té klein broekje. Een opa verkleed als oma. Vreselijk mislukte tattoos. Dikke mensen in te kleine kleren. Auto’s beplakt met trollen. Nóg meer mislukte tattoos. En nóg meer dikke mensen. Bij de helft van de foto’s denk je: dit kán toch niet waar zijn, dit is toch in scène gezet? Maar nee, het is waar. En het heet: People of Walmart.

Vogels? Levensgevaarlijk

"Een vrouw van 28 uit Nistelrode is vanochtend lichtgewond geraakt toen ze een buizerd probeerde te ontwijken. Ook de buizerd raakte gewond. Het dier is naar een vogelopvang gebracht. [...] De vogel vloog in richting van de auto. De vrouw probeerde de buizerd te ontwijken, slipte en botste twee keer tegen de vangrail. [...] De vrouw is met de ambulance naar het ziekenhuis gebracht omdat ze gewond was geraakt aan haar hoofd. [...] Haar auto is waarschijnlijk total loss. Het is onbekend hoe het met de buizerd gaat."

Ooit vroeg een lezer van dit blog om meer polemiek. Nou, polemiek kun je krijgen, want ik houd niet van vogels. Caar en Lein wel. Volgens mij zijn zij zelfs niet zo lang geleden naar de ledendag van de Vogelbescherming geweest - op dat niveau zitten zij dus, qua vogelliefhebberij.

Maar ik houd niet van vogels. Ik ben ook niet zo goed in vogelsoorten onderscheiden. Meestal roep ik "Kijk! Een beest!" als ik een vogel zie. Ik weet niet hoe ik een spreeuw van een merel kan onderscheiden (lijken die op elkaar?). Toen ik gisteren bovenstaand nieuwsbericht las, riep ik: "Zie je wel! Vogels, levensgevaarlijk!"

Vogels doen raar. Ze zien er vreemd uit. En ze maken vaak herrie. Ik vind vogeltjes alleen maar leuk als ik ze zachtjes hoor tjielpen op een zonnige lentedag. Maar het lijkt wel alsof sommige vogels (meestal duiven) expres voor mijn wiel gaan zitten als ik gehaast door de stad fiets. Tja, dan vind ik ze dus níét leuk. Ik wens niet misbruikt te worden door de suïcidale neigingen van een levensmoede duif.

Mijn meneer verzucht: "Wat heb jij eigenlijk wél met vogels?" als ik vertel dat ik een hekel heb aan Angry Birds. Nou, toevallig heb ik één memorabel vogelverhaal. Ruim tien jaar geleden was ik in Rome op vakantie. Op het Sint Pieterplein zag ik een duif zonder teentjes. Er staken twee stompjes uit zijn lijfje. Toen had ik wel even medelijden, ja. Ik heb een foto van de duif gemaakt en in mijn fotoalbum geplakt. Soms denk ik nog wel eens aan die vogel terug en voel ik een hint van compassie. Tot zover mijn mooiste vogelverhaal. En nu ga ik m'n kat aaien.

Hulde aan Nickelback

Hulde aan Nickelback. Alle lof en eer voor deze middelmatige Canadese rockband. Veren in de reten van Chad Kroeger en z’n vriendjes. Graag deel ik met jullie waarom ik vind dat Nickelback geprezen moet worden. Ondanks dat – en hier citeer ik Caar – de zanger klinkt als kreunende zuurkool.

Op 11 september 2001 bracht Nickelback Silver side up uit, de cd die hun absolute doorbraak betekende. Dat is op zich al tekenend. Nickelback koos de dag waarop de vreselijkste terroristische aanslagen ooit werden gepleegd om hun draak van een plaat uit te brengen. Het is bijzonder creatief te noemen dat Nickelback de mensheid twee van zulke grote klappen op één dag liet verwerken. En er gewoon mee weg te komen ook. Complimenten!

De single die sinds de herfst van 2001 niet meer uit het collectief geheugen te wissen is, heet How you remind me. En eerlijk is eerlijk, het is een prima liedje. Catchy deuntje, multi-interpretabele tekst, dramatische clip. Naast die dijk van een single kreeg de band het voor elkaar om hetzelfde liedje nog tientallen keren uit te brengen. Maar het klinkt toch nét effe een tikkeltje anders. Inmiddels zijn we ruim tien jaar verder en brengen Chad Kroeger en consorten nog steeds kneiters uit. En het is nog steeds elke keer hetzelfde liedje. Da’s een talent, hoor. Dus ook hiervoor: goed gedaan, Chad!

Eind vorig jaar scoorde Nickelback weer een monsterhit. Dit keer had het de idyllische en poëtische titel We all stand together. Geloof me, de tekst doet niet onder voor een willekeurige Schlager-inhaker. De single heeft een extra effect: Chad Kroeger blaft. Ja ja, de langharige zanger met z’n hondenogen kan ook al blaffen. Hij ziet eruit als een natte krant en beschikt dus ook over een dierlijke kant. Luister maar ’s goed. Maar zorg dat het liedje niet in je hoofd blijft hangen. Want liedjes maken die zich in je hoofd vastketenen, daar is Nickelback nog steeds goed in. Hulde.

Vieze Vogels - Johnny de Mol

Het schijnt dat een heleboel mensen Waar is de Mol? een heel goed programma vinden. Zo las ik dat Sasha Visser (potentieel vies vogeltje uit de TMF-stal) enorme bewondering heeft voor dat programma en de manier waarop Johnny de Mol dat presenteert. Johnny de Mol? Serieus? Dat zag ik niet aankomen.

Op zich hoef je voor zo'n programma namelijk niet erg veel te doen en te kunnen. Er zijn genoeg groezelige BN-ers te vinden die gratis op reis willen naar Zuid-Afrika of welk ander ver land voor dit programma dan ook bezocht wordt. Dus gasten heb je al. Gewoon al die ongewassen types van jouw presentatiegeneratie waar je lekker tof mee kan doen. Vervolgens moet je de diepte in. Bij een zelfgemaakt kampvuur diepzinnige gesprekken voeren over elkaars diepste gevoelens. Angsten, fobieën, wensdromen. Als het maar een diepzinnig gevoel geeft. Iets met dieren of zielige kinderen of een overleden familielid doet het altijd goed. Daar willen je bekende collega's maar al te graag over praten. Dat zijn allemaal even grote aandachtsorgels als jij zelf, dus je hoeft geen kritische vragen voor te bereiden. Scheelt lekker. En dan knik je af en toe ernstig mee. "Jezus, heftig man." De volgende dag doe je iets heftigs als gillend bungeejumpen of in je broek piesend parachutespringen om lekker te bonden. Lachend en huilend omhels je daarna je nieuwe beste vriend voor het leven. Wow, echt vetheftig!

Ja, Johnny de Mol heeft het mooi voor elkaar. Vorige week zag ik hem zitten bij de Televisier Ring. Hij had een mohawk. Dat is een hip woord voor hanekam. Wat het hippe woord voor hip is weet ik trouwens niet. Maar goed, een mohawk dus. Wat een viezerd is het ook, dacht ik. Hij is, naast briljant presentator, ook weer zo'n Vieze Vogel. De groezeligheid druipt ervan af. Ik kon hem bijna rúiken, zo vies. Man, neem een douche, doe je haar normaal, scheer je. En stel eens een kritische vraag. Dan kan ik ook eens vol bewondering naar je kijken.

Vieze vogels - Jeroen Pauw

Op deze plaats moeten wij in het kader van de mediaweek en de Vieze Vogel-rubriek aandacht besteden aan een wel zeer bijzondere vogel die luistert naar de naam Pauw. Jeroen Pauw.

De opdracht om aandacht aan Jeroen Pauw te besteden werd mij door Caar toebedeeld en wel met de woorden ”Misschien goed om daar aandacht aan te besteden. Zoals hij ook aandacht voor jou had”.

Ik zal dit toelichten. Lang geleden waren wij met een groep vrienden bij Nova Politiek die uitzending hadden in Dudok in Den Haag. Jeroen Pauw was daar één van de presentatoren en hing voorafgaand aan het programma wat rond bij de presentatietafel. Ik ging bij de bar een heleboel drankjes halen terwijl ons groepje aan de andere kant van de zaal zijn plaats had ingenomen. Toen ik de zaal doorkruiste met mijn handen vol drankjes versperde Jeroen Pauw mij de weg. Ik was een beetje verbaasd, dacht dat ik niet op liep te letten en verontschuldigde mij. Toen ik aankwam bij ons groepje barste men daar in hard lachen uit. Het bleek dat Jeroen Pauw mij expres de weg had versperd en daarna uitgebreid en ongegeneerd mijn billen had staan inspecteren.

Ik denk dat dat Jeroen Pauw in actie was. Hoewel hij bij die tweehonderd vrouwen waarmee hij het bed heeft gedeeld iets meer acties heeft ondernomen dan alleen een billeninspectie. Maar het toont wel aan dat Jeroen een vieze vogel is. Althans, ik vind het niet echt lekker als een man ongegeneerd vrouwen inspecteert. En Jeroen kan als geen ander inspecteren, alsof hij de vrouw in kwestie in gedachte al helemaal heeft uitgekleed en van alles met ze heeft gedaan. Ben Saunders in duet met Duffy is er niets bij. Van mij mag een man best naar vrouwen kijken hoor, maar als er een verlekkerde blik of goedkeurend knikken bij komt kijken wordt het altijd een beetje gênant. En een beetje vies, “vieze-man-vies”.

Maar niet alleen het kijken dat Jeroen een beetje vies maakt, doet hij ongegeneerd. Jeroen laat ook ongegeneerd aan heel Nederland zijn borstkas zien met zijn veel te ver openhangende overhemd. Hij kan ook ongegeneerd en ongeïnteresseerd onderuit zakken tijdens een interview. De combinatie van het openhangende overhemd, het quasi-nonchalante, het zogenaamd jongensachtige flufhaar en die geile ogen, Jeroen Pauw is een heel erg vieze vogel.

Ik moet hier voor de goede orde opmerken dat het tussen mij en Jeroen Pauw is gebleven bij de blik van Jeroen op mijn kont. Ik heb Jeroen zelf niet zien kijken en voel me er op geen enkele manier door aangerand of zelfs maar beledigd. Verder heeft Jeroen geen avances gemaakt, waarschijnlijk omdat er nog tweehonderd mooiere dames in de studio rondliepen. En omdat ik met een leuke man was en daar natuurlijk nooit op zou zijn ingegaan. Ook zonder leuke man trouwens. Want ik hou niet van vieze vogels.

Vieze Vogels - Inez Weski

Deze column had net zo goed in de categorie I heart... kunnen vallen, want ik vind Inez Weski een leuke vrouw en een geweldige advocaat. Als zij ergens op tv wordt geïnterviewd stop ik met zappen en blijf kijken, want ze heeft meestal wel iets interessants te zeggen. Ze is vooral bekend als een van de grootste kritikasters van het OM en als de advocaat van Desi Bouterse.

Inez Weski is niet in de laatste plaats zo bekend door haar uiterlijk. Mocht je haar desondanks niet kennen, kijk dan maar even goed naar de foto bij deze column. Zo ziet Weski er altijd uit: zwartomrande ogen (en dan niet een bescheiden lijntje, maar een half kohlpotlood per oog), knalrode lippen die mij altijd doen denken aan Jack Nicolson in de rol van The Joker, spierwitte huid. Ze gaat steevast gekleed in het zwart - zwart fluweel, damast of zijde. Ik vraag me altijd af hoe Inez Weski er zonder make-up uit zou zien. Zou ze dan ook zo angstaanjagend zijn? Of misschien nog wel aangstaanjagender? Of is het andersom: heeft Inez Weski van zichzelf een heel zachtaardige, lieve uitstraling en draagt ze deze make-up om haar tegenstanders in de rechtszaal angst in te boezemen. Misschien zou je haar wel helemaal niet herkennen als je haar in het wild tegenkwam. Misschien rijdt ze dan niet in een Porsche maar in een Toyota Starlett. En misschien houdt ze helemaal niet niet van knoerteharde trash-metal, maar luistert ze naar Grieg of naar musicals.

Eerlijk gezegd vind ik Inez Weski een beetje eng en ook een vieze vogel. Ondanks de zware make-up vind ik haar er onverzorgd uitzien. Het komt misschien door de witte huid en de boze blik, op de een of andere manier komt dat op mij heel onverzorgd over. Dat geldt ook voor het haar dat tamelijk vet aandoet. Dat vind ik vies. Vandaar het predikaat Vieze Vogel. Toch vind ik niet dat ze iets moet veranderen. Want Inez Weski is ook nog eens heel erg stoer: het kan haar duidelijk niet schelen wat andere mensen van haar vinden (veel van onze eerdere Vieze Vogels doen duidelijk mee aan een trend) en daar hou ik wel van. Ze is eigenzinnig in haar cliëntenkeuze en in haar uiterlijk. I heart Inez Weski.

Vieze Vogels - Erik Dijkstra

Sinds de Tour is begonnen kijk ik elke avond Tour du Jour. Ik vind dat leuk. Ik houd van wielrennen en ik houd van Tour du Jour. Ik weet alleen niet of ik van alle onderdelen van Tour du Jour houd. Ik vind Erik Dijkstra namelijk een nogal vieze vogel. En Erik Dijkstra komt nogal eens langs in Tour du Jour.

Erik Dijkstra volgt voor Tour du Jour de Tour de France. Samen met een andere verslaggever (een jongen zo degelijk, netjes en gewassen dat ik hem nauwelijks voor de geest kan halen) maakt hij items over de rit van die dag, van de dag ervoor en van de renners. Over het algemeen zijn die items zeer vermakelijk en soms zijn ze echt hilarisch. Erik stelt leuke vragen, heeft verrassende invalshoeken en weet het allemaal leuk te brengen.

Eén dingetje is echter nogal jammer aan Erik Dijkstra, en dat is zijn vieze voorkomen. Van mij mag je best lelijk zijn en op tv komen, maar vies en op tv, liever niet. En Erik Dijkstra ziet er echt vies uit. Zet er een heel peloton wielrenners naast dat net zes uur lang met veertig graden vijf cols is opgezwoegd en dat hele peloton ziet er frisser uit dan Erik Dijkstra.

Allereerst dat haar. Dat haar is van een smerigheid die onbeschrijfelijk is. Hij smeert er volgens mij elke dag hetzelfde spul in als George Clooney in ‘O Brother where art thou’. Het is vet en het is vies.

Het ongeschoren gezicht van Erik is nog tot daar aan toe. Veel mannen denken dat een halve baard aantrekkelijk is, zie Chris Zegers, en daar moeten wij vrouwen dan maar mee leren leven. So be it, gun die mannen ook een pleziertje. Die baard mag blijven.

Maar dan de kleding van Erik. Het liefst loopt hij met een heel eng strak bloesje dat open staat tot zijn navel. Vorige week was hij bij de plek waar Johnny Hoogerland ten val kwam en knipte daar het prikkeldraad uit het hek. Gekleed in een te korte spijkerbroek met een flubberig wit overhemdje (waarschijnlijk al een jaar of tien in het bezit van Erik) dat veel te ver open hing. Heel korte broekjes kunnen sowieso niet. Alleen als je in ’88 Marco van Basten heette en tijdens een EK-finale in een kort broekje liep, kwam je er mee weg.

Erik Dijkstra komt er in ieder geval niet mee weg. Gecombineerd met dat haar en dat rare doorzichtige brilmontuur zag het eruit alsof hij zo uit bed was komen rollen en de twee kledingstukken die hij als eerste van een vochtige Franse badkamervloer had weten te plukken, had aangetrokken. Ik róók Erik Dijkstra door de tv heen. Ik zag de schimmelige badkamer, het doorgezakte Franse bedje, de bevlekte vloerbedekking met groene psychedelische figuren.

Lieve Erik, je maakt leuke items, maar mag ik je alsjeblieft een keertje meenemen naar een kledingwinkel? Je bent van jezelf al origineel genoeg en hebt je kleding niet nodig om dat te laten zien, koop een leuk en passend overhemd en een mooie korte broek, dan mag je je haar en je bril houden en je baard!

Vieze Vogels - Chris Zegers

Een van de grondleggers van het geloof van de Vieze Vogels is voor mij Chris Zegers. Want het is een religie. En hij is de messias van de Vieze Vogels. Chris Zegers is namelijk degene die de Vieze Vogels mainstream heeft gemaakt. Van gore kluizenaar tot sekssymbool, zo zou zijn evangelie kunnen heten. Sinds Chris Zegers zich in al zijn viezigheid aan ons heeft geopenbaard, heeft de acceptatie van de Vieze Vogel een enorme groeispurt doorgemaakt.

Zeg nou zelf, Chris Zegers is gewoon een onverzorgde, groezelige man. Type backpacker dat het niet nodig vindt om zich elke dag te wassen als hij op reis is met twee onderbroeken, één overhemd en een gezinsverpakking condooms. Dat laatste is wat voor mij zijn verschijning zo onbegrijpelijk maakt: het wordt sexy gevonden. Ik weet niet wie ermee begonnen is om hem tot aantrekkelijke man uit te roepen, maar ik vind dat diegene een award moet krijgen namens alle mannen die sindsdien heel sexy ongewassen en ongeschoren elke dag een slobberige spijkerbroek en een laaggesloten overhemd met mannendecolleté aantrekken. Nu ik erover nadenk heeft Chris Zegers zijn debuut gemaakt in Onderweg naar Morgen, als gevluchte kunstenaar uit Slodavië (!!) waar hij een relatie kreeg met allemaal verschillende dames.

Dat imago, van casanova en kunstenaar, heeft Chris Zegers groot gemaakt. En in zijn kielzog een hele horde onverzorgde mannen met décolleté's. Ineens waren ze overal. Geile viespeuken zijn het. Nick van Simon (of andersom), Van Velzen, Johnny de Mol, Roeland Fernhout, Thijs Römer, zij danken hun populariteit aan Chris Zegers. Ongewassen haar, ongeschoren gezicht, en dan maar lekker tof doen. Lekker tof op slippers. Met je Zwitserlevengevoel. Daar zitten wij mooi mee opgescheept. Chris, je wordt bedankt.

Vieze Vogels - Raemon Sluiter

Waarschijnlijk is elke sporter van enig niveau op een bepaald moment in het leven een Vieze Vogel (m/v). Omdat je zweet van het rennen, omdat je geel eelt op je handen hebt van het speerwerpen of omdat je oor eraf ligt omdat je bent gebeten door een andere bokser. Toch presteren een aantal sporters om Viezer te zijn dan andere. En je weet, iedereen is een Vieze Vogel totdat het tegendeel bewezen is.

Aanvankelijk leek deze sport het Vieze Vogel-etiket mis te lopen; denk aan die smetteloze Tim Henman en die keurige Andy Murray maar er zijn nogal wat smeerpoetsen op het tennisveld te vinden. Die smerige lokken van Borg en dat groezelige grasmatje van Sampras zijn slechts twee voorbeelden. Meer recentelijk kan je denken aan het doordrenkte petje van Roddick en de stinkende zweetmat van Rafa.

Dan is er ook een categorie spelers die het van zichzelf weten. Ze zijn nu eenmaal smerig en daar zal weinig meer aan veranderd kunnen worden. Alhoewel, dacht semi-professionele modderkont Raemon Sluiter, als ik nou met een dikke tandpastaglimlach in een belachelijke commercial ga zitten en da sla ik twee vliegen in een klap: ik kan mijn pensioentekort compenseren en mijn imago verbeteren tegelijkertijd.

Dat is mislukt. Vieze Raemon heeft sinds zijn reclamespotje zijn geloofwaardigheid als Blinkende Bink totaal verloren. Het is teveel, over the top en misplaatst. Vieze Vogels kunnen nu eenmaal niet voor de werkelijkheid vluchten. Overigens maakte het aan de haak slaan van een blonde hockeydame het alleen nog maar erger. Immers, naast de lelieblanke Fatima lijkt Raemon er nog bekaaider vanaf te komen dan dat in werkelijkheid misschien zo is.

Het is ook geen toeval dat tennis een sport is die vlekken veroorzaakt die nooit meer uit kleding te krijgen is. Gravel, maar vooral gras is dodelijk voor een tennispak. Vooral als je op een toernooi speelt waar de dresscode all white is. Dat in combinatie met een smerige baard en plakkerige haren, een beginnend buikje omdat je naast tennis eigenlijk teveel pokert maakt Raemon de Vieste Vogel in de tenniswereld.

Vieze Vogels - Agnes Jongerius

Naar aanleiding van deze serie over Vieze Vogels merkte Mike op dat wij vooral een aversie tegen gezichtsbeharing hebben. Zoals alle commentaren op dit blog zette deze opmerking ons aan het denken. Heeft Mike gelijk? Gaat het puur en alleen om de gezichtsbeharing? Of vinden we ook nog mensen zonder baard of snor een viespeuk? In het verlengde hiervan ontdekte ik ook dat we nog nooit een vrouwelijke Vieze Vogel in het zonnetje hebben gezet. Bah, wat ongeëmancipeerd van ons. En ook volkomen onterecht. Er zijn genoeg Vieze vrouwelijke Vogels (of vrouwelijke Vieze Vogels of misschien toch Vieze-Vogelige vrouwen). Met én zonder gezichtsbeharing (ik wist het wel!).

De eerste die in mij opkwam, en ik ook weer snel wilde wegdrukken, was Agnes Jongerius. Het spijt me, Agnes, maar je hebt echt een vieze uitstraling. Ik zeg het niet graag, groezeligheid is bij een vrouw misschien nog wel erger dan bij een man, maar het is zo. Waar het precies door komt weet ik eigenlijk niet. In ieder geval niet door gezichtsbeharing, en ook niet doordat ze niet heel slank is. Er zijn wel meer dikkere dames die geen Vieze Vogels zijn/waren: Annemarie Jorritsma, Hanneke Groenteman, Erica Terpstra (alledrie trouwens flink afgeslankt, applaus).

Ik vermoed dat er drie factoren een rol spelen: een chagrijnige uitstraling, haar met een wat vettige aanblik en een gebrek aan dentale priorisering. Dit alles cumuleert wat mij betreft in het Vieze-Vogel-zijn van Agnes. In haar geval ben ik er dan ook van overtuigd dat met enkele simpele aanpassingen de vieze uitstraling kan worden omgezet naar een frisse aanblik.

Ga naar de kapper en doe je haar leuk (en schoon), ga naar de tandarts en laat je tanden rechtzetten (en schoonmaken) en je ziet er stukken beter uit. Die chagrijnige uitstraling heb ik helaas geen oplossing voor, die is nu eenmaal inherent aan verongelijkte vakbondsmensen.

Vieze Vogels - Tygo Gernandt

Tot mijn grote verbazing is Tycho Gernandt nog niet gespot in onze serie Vieze Vogels. Tycho is het prototype Vieze Vogel en had daarom al veel eerder door ons geportreteerd moeten worden. Tycho, je bent vandaag aan de beurt want mijn hemel, wat ben jij een Vieze Vogel. Van de week zag ik je weer ergens op tv, ongetwijfeld omdat er weer een Nederlandse film uitkomt waarin alle acteurs een staaltje overacteerwerk mogen etaleren. In elke Nederlandse film speel jij wel een een rol. Is het niet als vieze ongewassen bokkenrijder dan wel als vies ongewassen ander personage. Als de persoon maar vies en ongewassen is dan mag jij hem spelen. Het liefst met een raar accentje. En als het karakter niet vies en ongewassen is dan maak jij hem wel vies en ongewassen. Met je vieze en ongewassen haar en je vieze smoezelige gezichtsbeharing. Als ik je op tv zie dan ruik ik verschaald bier en oude koude koffie, bah wat ben jij goor. Tycho, ga naar de kapper, was je haar, scheer je gezicht en koop eens fatsoenlijke kleren. Je hoeft niet vies en ongewassen te zijn om artistiek over te komen. We weten allemaal dat je acteur bent en we weten allemaal dat je vrijgezel bent en we hoeven dat niet aan je haar en je kleren te zien, we wéten het al! Doe er wat aan, Vieze Vogel, onder die douche en naar de kapper!

Vieze Vogels - Johan Derksen

Als ik Johan Derksen zie dan ruik ik het huis van onze oude buren. De muren waren daar vergeeld, in de hoeken was het behang zelfs bruin en ook over de gordijnen hing een waas van nicotine. De buren waren kettingrokers. Wat ook niet hielp was dat ze een dik, zwart, lui hondje hadden dat altijd onderuitgezakt op de bank lag te stinken. Voeg daar een voorliefde voor de Indische keuken aan toe en je weet ongeveer hoe het daar rook.

Dat ruik ik als hem zie. Dat vettige, ongewassen haar, die onverzorgde walrussnor, een stoppelbaard, alles wijst erop dat deze man niet erg gezond leeft. Hij ziet eruit alsof hij vaste klant is bij de afhaalchinees en elke avond zijn babi pangang naar binnen slobbert voor de televisie, weggespoeld met een blik bier en als toetje een pak shag. Zou deze man een vrouw hebben? Als dat zo is kan het alleen maar een soort Diana Charité zijn, iets anders kan ik me er niet bij voorstellen. Maar eerlijk gezegd denk ik dat hij alleen is. Ongewenst alleen. Iets met een akelige scheiding. Misschien dat hij daardoor zo venijnig is, bijvoorbeeld tegen Hans Kraaij jr. Wat dan wel weer heel grappig is. Maar ook een beetje zielig.

Van Eef begrijp ik dat hij heel liefdevol kan vertellen over zijn overleden vrouw. Ik heb dat nooit gehoord, ik zie hem alleen maar vies achter een tafel met andere Vieze Vogels (René van der Gijp!) over voetbal fulmineren. Zo blijkt maar hoe je je kan vergissen in een Vieze Vogel. In elke Vieze Vogel schuilt wellicht een heel gevoelige man. Denk daar aan als je er weer een ziet. In de bus. Of op straat. En geef hem dan eens een keer wat wisselgeld voor het slaaphuis.

Vieze Vliegtuigvogels

Dit is een column geschreven door Caar en Eef

Vieze Vogels heb je overal. Het zijn niet alleen bekende Nederlanders, ook de onbekende Nederlander kan zich vermommen als Vieze Vogel. Vieze Vogels vallen het meeste op als je gedurende zekere tijd in een kleine ruimte met ze moet verblijven. Bijvoorbeeld in een vliegtuig, een lift of een bus. Vreselijk om zo lang in een kleine ruimte met Vieze Vogels te zitten. Ik heb in de bus altijd al het gevoel dat ik de hele dag naar zo iemand ruik als ik ernaast heb gezeten. Van die mensen die ’s ochtends ruiken alsof ze in een frituurpan gedoucht hebben.

Ik zat eens in het vliegtuig achter een heel vieze vogel, vreselijk. Hij heeft de hele vlucht (8 uur lang!) door zijn haar zitten wroeten, krabben, trekken, draaien, frunniken, om gek van te worden. Dat haar viel af en toe op mijn tv schermpje. Grote, zwarte vette haren op m’n beeldscherm. Onder dat beeldscherm stond mijn eten. En hij stonk. Af en toe heb ik mijn neus tegen de meneer aan gedrukt zodat ik de Vieze Vogel niet rook.
Een keer op een terugvlucht uit Chicago zaten achter ons een Russische man en vrouw. Hij dik en zweterig in een polyester trainingspak met bodywarmer erover, alles in felrood. Zij zwaar geblondeerd en zwetend in licht ontvlambaar polyester. Ze zaten de hele reis vieze stinkende chips en nootjes te eten en boeren te laten en zelfs te scheten en dan daarna heel hard lachen. BAH

Op een andere vlucht zat eens een heel erg dikke zwetende neger. Waarschijnlijk speelde hij ergens football want hij was zeker twee meter lang en woog waarschijnlijk meer dan 150 kilo. Hij was gehuld in een polyester outfit van een of ander sportteam en ondanks het feit dat hij zeker vijf rijen voor ons zat, rook je hem de hele vlucht.

Nu zat deze man gelukkig nog ver weg, het lukt om af en toe je gedachte aan en confrontatie met de zweetlucht kwijt te raken. Dat is moeilijker als er een Vieze Vogel naast je is neergestreken. Als die iemand naast je in slaap valt, een onbekende vogel, zijn gezicht naar jou toe en je zo een hele intercontinentale vlucht lang beademt, ben je echt verder van huis. Ik heb eens een paar uur naast een man gezeten die de hele tijd in mijn gezicht blies. En doordat hij uren sliep, dronk hij uren niets en begon zijn adem steeds viezer te ruiken. Je vraagt je continu af of je het kunt maken de man wakker te maken, te vragen of hij zijn hoofd de andere kant op wil draaien of je hem pepermuntjes aan kunt bieden zonder ruzie te krijgen. Op zo'n moment duurt elke minuut een half uur.

Vieze Vogels, ze zouden verplicht moeten douchen en tanden poetsen voordat ze in een vliegtuig stappen. Of vliegtuigmaatschappijen zouden een speciale sectie voor ze moeten ontwikkelen in een vliegtuig. Naast economy, economy plus en business class de sectie voor de Vieze Vogel met een speciale ruimte op het vliegveld en een pasje: De Dirty Birds Lounge en de Dirty Birds Club. Members only en alleen op uitnodiging.

Vieze Vogels - Ben Saunders

Het was vrijdagavond, ik lag in bed en zapte nog wat rond en viel toen middenin The Voice of Holland. Geschokt door de confrontatie met een wel heel veel Vieze Vogel bleef ik kijken. De Vieze Vogel in kwestie was Ben Saunders. Ik had deze man, ondanks mijn volslagen desinteresse voor het programma, al vele malen gezien omdat hij continu in allerlei programma’s opduikt. Al maanden zien wij elke keer weer dat hoofd op ons beeldscherm verschijnen, vaak gevolgd door mijn uitroep: ‘Nee niet weer die ijzerbek, zappen!’. Waarna hij gelukkig weer van mijn beeldscherm en netvlies verdwijnt.

Dat ik ook al voor vrijdagavond een lichte aversie tegen Ben Saunders had, is misschien al duidelijk. Die aversie begon echter concretere vormen aan te nemen toen ik hem bestudeerde in een duet met Duffy. Ben Saunders is voor mij een enigszins a-typische Vieze Vogel omdat ik meestal mensen vies vind door hun vette haar. Ben Saunders heeft echter geen haar, dus daar kon hij het niet mee verknallen. Maar met de rest van zijn lichaam heeft hij dat wel gedaan. Het begint met al zijn plakplaatjes. Ik heb geen pertinente aversie tegen tatoeages, maar een tatoeage in je nek vind ik toch wel eng. En dan die ene grote zwarte oorbel in dat linkeroor, ieuw. Alleen als het zo’n oorbel met een gat erin was geweest was het nog viezer en enger geweest. De slagroom op de taart is natuurlijk die mond vol gouden tanden, enger dan dat bestaat bijna niet. De verkrampte glimlach die hij daarbij ten toon spreidt maakt het met de die enorme konijnen-in-koplamp-ogen helemaal af. Ben Saunders is voor mij de Vieze Vogel van de week. Hij gaat ook door voor de maandbokaal en wie weet wel voor de Vieze Vogel Oscar.

Ik weet dat hele volksstammen hem heel erg leuk vinden. Ik weet dat duizenden mensen op hem stemmen. Ik weet dat showbizz-Nederland juicht dat we een bekende Nederlander hebben die zo lekker ‘authentiek' is, maar ik vind het niks. Ik vind iemand die zoveel hulpstukken nodig heeft om authentiek te blijven (ik zag hem bovenop de plakplaatjes, de tanden en de oorbel met een armband ter grote van een kettingslot), absoluut niet authentiek. De man heeft een radiohoofd en zou alleen maar zingend op de radio mogen verschijnen. En dan echt geen interviews, ik las namelijk op nu.nl dat hij de volgende zinsnede had gebezigd: ’Ik ben zo verliefd als een motherfucker.’ Dat vat het wel zo'n beetje samen denk ik.

Vieze Vogel alert - Jort Kelder!

Lieve Jort,

We zagen je gisteren bij DWDD. Jort, je moet weten, wij houden van je. Maar dit moet ons van het hart, dat lange haar, dat halve baardje, het ziet er niet uit. Als je niet uitkijkt word je een van onze Vieze Vogels. En dat willen we niet. We houden namelijk van je gesoigneerde uiterlijk, van je mooie overhemden, je gladgeschoren gezicht, je maatpakken en je twinkeloogjes. Kwam je net terug van een vakantie waar je de hele dag bier hebt lopen drinken in je zwembroek en je je scheerapparaat was vergeten? Had je een jetlag? Wat is er met je aan de hand, was je verdrietig of is er iemand dood? Voor één keer niet op je best naast Matthijs van Nieuwkerk (wel een vieze vogel met z'n matje) en Jan Mulder (een Vieze Vogel pur sang) geeft niet, maar scheer je alsjeblieft weer zodat je weer aan al die vieze kerels kunt laten zien hoe het echt moet.

Heel veel liefs,
de dames van gemodder

Vieze Vogels - Sven Kockelmann

Sven Kockelmann is een serieuze journalist, een redelijk geleerd man met een goed ontwikkelde algemene kennis en een diploma van de School voor Journalistiek in Utrecht. Je kan hem kennen van Het Gesprek op de radio bij de KRO, of als "televisiepersoonlijkheid" van Brandpunt of Netwerk. Onder het grote publiek zal hij waarschijnlijk het meest bekend zijn als presentator van Goedemorgen Nederland. Maar heer Kockelmann is ook een Vieze Vogel. Of zoals dat in de betere kringen wordt gezegd un oiseau arrogant et sale.

Het begint al 's ochtens vroeg als Sven het bed uitstrompelt en langzaam de weg naar de studio in Hilversum probeert te vinden. Dat ene streepjespak dat hij heeft (maar wel eentje van Oger!) trekt hij ook vandaag weer aan. Hij warmt zijn beker koffie van de vorige dag op in de magnetron en besluit dat er nog wel een dagje overheen kan zonder te scheren. Tijdens het opstarten van zijn laptop morst hij van zijn extravezelontbijt met geitenyoghurt over zijn overhemd. Geen probleem. Een slimme Vogel is op de toekomst voorbereid. En met de immer zijn outfit complementerende gele pochet veegt hij het overhemd schoon. Zo, onze nieuwsvogel is er klaar voor.

In de auto rijdt Sven relaxt naar de studio. Hij heeft nog alle tijd om de items van vandaag voor te bereiden. Hij belt alvast met de redactie en is verguld te horen wie de gasten zijn. Een of ander grietje van een politieke jongerenpartij. "Ik kan ze allemaal hebben", realiseert hij zich. Hij graait in het plastic tasje van de Lidl dat op de passagiersstoel ligt en pakt zijn memo-recorder erbij. "Note to self: lachen om de eigen grapjes", en hij begint hardop te grinniken.

Na het plaatsnemen in het decor, waarbij de Vogel natuurlijk beschouwd moet worden als het ultieme decorstuk, sjort Sven zijn das nog even goed scheef. De eerste gast schuift aan en heer Kockelmann demonstreert zijn ViezeVogelschap door slecht te luisteren en de gast te vragen naar zaken die net zijn uitgelegd. Dan het moment suprême. Sven zet zijn zelfingenomen grinnikhinnik op in een poging de gast van het stuk te brengen en een retorische genadeslag toe te brengen. En de kijker thuis ziet aan de binnenkant van de beeldbuis spettersViezeVogelDNA verschijnen.

Of het presenteren van een ochtendnieuwsprogramma de weg vrijmaakt naar het ViezeVogelschap laten we nog even in het midden. Jan de Hoop is niet echt vies, al vraag ik me af hoevaak Jan zijn koffiebeker daadwerkelijk afwast. En Alex de Vries heeft te pluizige wangen om nu al een VV te worden. Hoe het ook afloopt, Sven Kockelmann is de Vieze Vogel pur sang van de Neerlandse radio- en televisiejournalistiek. Zelfingenomen, nooit te beroerd om slecht te luisteren en met verborgen stukjes havermout in de borstzak van zijn colbert.

Vieze Vogels – Maarten van Rossem

Maarten van Rossem is een geweldige vent. Hoe hij het wereldnieuws becommentarieert is werkelijk prachtig. Onderuitgezakt, totaal blasé, het kan hem ook eigenlijk allemaal niks meer schelen en wat dondert het allemaal, maar het is toevallig wel zo. Deze houding, ik zou het een levenshouding willen noemen, straalt hij ook helemaal uit. Wat dondert het allemaal en wat kan het mij eigenlijk allemaal schelen. Het lijkt me een heel gezonde manier om in de wereld te staan, je wordt er vast heel oud mee. Maar je wordt er ook een beetje een Vieze Vogel van.

Kijk maar eens goed naar Maarten van Rossem: hij heeft zich een beetje laten gaan. Baardgroei, kan hem niet schelen, hij heeft zich al in geen jaren meer geschoren. In ieder geval niet fanatiek. Kleding? Altijd een zwarte jas, een zwart colbert, een zwarte broek, zwarte schoenen en het ergste: een zwarte coltrui. Dit allemaal vreselijk verwassen (hij wast het dus wel) en vaal. Zwart, misschien is hij heel treurig, of onzeker over zijn figuur, hoewel hij me niet iemand lijkt die zich hier druk om maakt. En hij heeft geen slecht figuur. Ook geen goed figuur, maar ook niet slecht, hoewel dat door de kleding kan komen. Dan blijft er nog een andere optie over: je ziet er geen vlekken op. Ik denk dat dat het is. Kan hij lekker z’n handen aan z’n broek afvegen na het eten van een gevulde koek zonder dat je vlekken ziet. Ik zie het helemaal voor me hoe hij spaghetti eet. Zonder servet, de slierten naar binnen slurpend, al pratend en spetterend, vertellend over de toestand in Amerika. Z’n coltrui zit onder de rode spetters, maar dat zie je niet!

Wat je wel ziet op zwart: roos. Sorry Maarten, maar dat is toch echt niet fris. Roos is wel een teken van een uitgedroogde hoofdhuid, wat je krijgt van douchen en haren wassen, dus het idee van Eef dat Van Rossem nooit doucht klopt volgens mij niet. Roos is dus eigenlijk heel schoon maar zo ziet het er nu eenmaal niet uit. Volgens Eef heeft hij ook vieze tanden maar dat zou ik niet weten. Ik heb hem namelijk nog nooit zien lachen. Daar is hij te blasé voor. Geen chagrijn, dat bedoel ik niet, en hij heeft zeker een geweldig, droog gevoel voor humor. Maar om daar nou iedere keer je mondhoeken helemaal voor naar boven te doen en je tanden te laten zien, dat is zo’n gedoe, zo’n poeha, daar doet Maarten niet aan mee hoor. Laat die mondhoeken maar lekker hangen. En zo heeft Maarten langzaam maar zeker alles een beetje losgelaten en laten hangen. Zo word je dus een Vieze Vogel.

Nieuw: Vieze Vogels

Iedereen kent er wel één. Sommigen kennen er meerdere. Anderen zijn er zelf één: een Vieze Vogel. De Vieze Vogels zijn in opkomst, ze nemen de boel over. Kijk maar eens goed naar je omgeving en je zult zien: ja, ook ik ken een Vieze Vogel, of: ja, ook ik bén een Vieze Vogel. Ze nemen je televisie over, harige, ongewassen mannen, viezig, groezelig en ze hebben een mening. Wij hebben ook een mening: we vinden het vies en de opmars van de Vieze Vogels moet worden gestuit. Omdat je moet weten wie de vijand is, zullen we je de komende tijd attent maken op bekende Vieze Vogels, zodat je ook in jouw omgeving dit fenomeen te lijf kunt gaan.

In aflevering 1 van deze serie staat de archetypische Vieze Vogel centraal. De vader aller Vieze Vogels: de Vieze Man. Zoals Koot en Bie zelf zouden zeggen, "Maar goed dat het geen geurentelevisie is!" En zo is het maar net. De Vieze Man heeft alles wat een Vieze Vogel nodig heeft, vettig, net iets te lang haar, een stoppelbaard, een koortslip en een schorre stem. Met deze schorre stem stelt hij vreemde vragen aan onschuldige burgers, vragen die door die schorre stem altijd een seksuele lading krijgen. Eén van de bekendste scènes is die waarin de Vieze Man naar een bonbonwinkel gaat en wat wil proeven. Wim de Bie, die het als vrouw eigenlijk altijd beter deed, is de bedremmelde winkeljuffrouw, die zo uit het vrouwennetwerk van de VVD is geplukt. Kijk maar even mee. Heel vies toch? "En dat als ik 'm dan in me mond stop, en 'm bijt, 'm doorbijt, dat het dan zo bwuhbwuhwuh zo loopt, in me mond. Dus dat het nat wordt en zoet, in me mond. Dat wil ik."..."O, ik slok 'm ineens door." ... "Smeksmek, o daar komp het nat, lekker veel nat zit erin." Weerzinwekkend. Als je aan de lijn doet moet je elke ochtend even naar dit filmpje kijken, dan eet je niks meer, in ieder geval geen bonbons.
Dan is er ook nog de scène waarin de Vieze Man zijn eigen tenenkaas eet, ook heerlijk. Je ziet het op de foto hierboven. Let ook even op het overhemd dat de Vieze Man hier aan heeft. Dit overhemd zie je geregeld terug bij de moderne Vieze Vogel. Ik beweer niet dat alle mannen in bloemetjesoverhemden Vieze Vogels zijn, maar het is wel een opvallend populair kledingstuk binnen deze groep. Dit maakt ze ook makkelijker herkenbaar. Hetzelfde geldt overigens voor het mannendécolleté, hou dat ook maar meteen in de gaten.

Tot zo ver les 1 van het Vieze-Vogelspotten. Hou je ogen goed open, ze zijn overal. Opgepast dus!