Inbreuk op mijn privacy

Een tijdje geleden vroeg ik informatie aan over een opleiding. Het was een opleiding die niet voor mij bedoeld was, maar voor mijn geliefde.


Om de informatie over de opleiding te verkrijgen moest ik mijn naam en e-mailadres invullen. Daarna kreeg ik toegang tot een pdf-bestand met het programma van de opleiding en de kosten. Ik twijfelde wel over het invullen van mijn gegevens, maar ja, ik wilde toch erg graag weten wat die opleiding nu inhield, dus toch maar gedaan.

Ongeveer een week nadat ik de informatie had opgevraagd en gekregen, kreeg ik een e-mail. Een e-mail van de instantie die die opleiding verzorgde. Ik zal hem hier letterlijk weergeven (in blauw), waarbij ik, om mijn eigen privacy te waarborgen, wat inhoudelijke opmerkingen heb weggehaald. In zwart heb ik mijn commentaar gegeven op de e-mail.

Beste Eef, Kom, kom, je kent mij helemaal niet, wat een aanhef..

Ik zie dat je twee van onze factsheets hebt gedownload, factsheet A en factsheet B; wat leuk! Dat is nog maar afwachten hè, of ik dat leuk vond en of dat zo leuk is.

Nieuwsgierig als ik ben naar de persoon achter de aanvraag, heb ik je even gegoogeld. WAT?!?!
Op je Linkedin profiel zie ik dat je al het een en ander hebt geschreven als X bij bedrijf X, wat gaaf! Gaaf, gaaf? Waar kom jij vandaan?
Na je rechtenstudies nu dus aan de volgende opleiding? Mijn hemel mijn hemel, hoe durf je mij te googelen en me er dan ook nog mee te confronteren?

Ik zou wel wat meer over je willen weten. Wat je wensen en ambities zijn bijvoorbeeld. Wil je door middel van deze opleiding jezelf in een andere functie werken bij bedrijf X of ben je al vast wat verder in de toekomst aan het kijken? Door middel van een telefoontje kunnen we samen goed bepalen of deze opleiding het beste bij jouw huidige situatie past. Eventuele vragen over de opleiding kun je dan uiteraard ook aan me stellen! Zie het als een advies op maat! :-)

Zou je me door middel van een reply willen laten weten of je een telefoontje op prijs stelt? Graag even aankruisen:
* Nee dank, ik wil verder geen contact Volgens mij wil ik dat niet nee
* Ja, probeer me voor een advies te bellen op ...Zodat ik je kan uitschelden
* Ja, probeer me na werktijd te bellen op ...zodat ik je ook na werktijd kan uitschelden
* Nee, bel mij niet. Ik bel met jullie wanneer het mij goed uitkomt Midden in de nacht

Ik had een ongemakkelijk gevoel na deze e-mail. Ik overwoog nooit meer informatie aan te vragen of nooit meer informatie aan te vragen onder mijn eigen naam. Ik overwoog mijn profiel op Linkedin te verwijderen. Daarna overwoog ik een woedende e-mail te sturen en na enig overleg met een collega overwoog ik een amicale e-mail te sturen om korting te vragen voor de (extreem dure) opleiding die de man in kwestie aanbood. Vervolgens heb ik mij drie dagen zitten verbazen over het feit dat iemand de tijd heeft en de moeite neemt om een aanvrager van informatie te googelen en te mailen, hoe slecht moet het dan gaan met je bedrijf? Daarna heb ik de man zelf gegoogeld. En nu weet ik nog steeds niet wat ik hier van moet vinden en wat ik er mee moet doen. Wat vinden jullie?

Mail - Plaszak

Caar: Moeten we niet even iets zeggen over de NS-plaszak? Vanmiddag?

Eef: De wat???

Caar: De NS deelt plaszakken uit aan reizigers met hoge nood. Als een trein ergens strandt. Omdat er geen wc’s meer zijn in de trein.

Eef: Gatverdamme. Ik zou immateriele schadevergoeding eisen als ik daarin moest plassen. Of iemand erin zag plassen. Want waar moet je dan gaan zitten?

Caar: Hurken in het gangpad, terwijl iedereen kijkt. De NS reduceert mensen tot beesten. Komt me bekend voor. Dat was ook in een trein…

Eef: Ah! mail nummer 3 en we hebben Hitler er al bijgehaald! knap!! Petje af!

Caar: De NS als hoofdrolspeler in de Reductio ad Hitlerum. Bestaat er trouwens ook een Reductio ad Jan-Pieter Glerum?

Mail - Schreeuwende schoenen

Het zal de lezers van gemodder niet verbazen dat de schrijvers van gemodder enorm intelligente gesprekken per e-mail voeren. Hiervan, in het kader van de themaweek, een illustratie.

Caar: Ik heb dat rode jurkje aan, met lakschoentjes met bandjes over de voet. À la Dorothy, uit de Wizz.

Eef: hahaha klinkt goed! Ik heb torenhoge blauw-suede pumps aan.. Lopen heerlijk.

Caar: Ik moest ze kopen. Ik heb ze ook in geel leer. En die zitten heerlijk. En ze waren 30 euro. Ze schreeuwden “koop ons!!”

Eef: Ja dat heb je soms. Schreeuwende schoenen. Bij Dungelmann stond ook een paar naar me te krijsen.

Caar: Ja, bij Dungelmann zag ik 2 paar schreeuwende schoenen. Roze en blauw suède, enorme palen. Maar toen had ik reeds een piep in mijn oor van de lakschoentjes, dus gelukkig hoorde ik dat niet goed.

Ik heb de hele tijd de neiging om mijn hielen tegen elkaar te klikken, net als Judy Garland. Eigenlijk moet ik nu ook 2 vlechtjes. Net als Judy Garland. En dan zingen en dansen. Om vervolgens een afgrijselijk kind te baren dat ik Liza Minelli noem.

Mail

Caar: het deed me denken aan een gedicht dat ik jaren geleden met R schreef en inzond: http://www.gedichten.nl/nedermap/netgedichten/netgedicht/65766.html?zoekresultaat=ja

Eef: ik ben vooral gefascineerd door de all you can eat reclame eronder. 'All you can eat in zoetermeer'

Caar: oh dat is vast afgestemd op de gebruiker van de webbrowser ;oD

Eef: ik google enorm op eten en zoetermeer

Caar: onbeperkt eten in zoetermeer ik wist het wel