Hoe heet dat ook alweer? Dat je iets
doms hebt gedaan en je weet dat je enorm voor gek staat? Zo voelde ik
me onlangs.
Het was perfect barbecue-weer. En dus
bedachten mijn vrouw en ik dat het wel zo romantisch was om samen te
kokerellen in de tuin. Met een glas rode wijn, goede gesprekken en
dat soort dingen. Mijn vrouw ging meteen aan de slag met de salades,
terwijl ik mij ontfermde over de barbecue. Want hé, mannen en vuur;
dat is een prima combinatie.
De barbecue aankrijgen is altijd wel
een uitdaging, maar dat zou ik wel even fixen. We hebben daar
namelijk een hulpmiddeltje voor: de brikettenstarter. Met mijn groene
hart pakte ik slechts enkele zwarte briketten en houtskolen. De
groene engeltjes op mijn schouders vertelden mij namelijk dat we voor
twee personen gingen barbecueën, en dat een stuk of 10, 15
pikzwarte kolen dus wel voldoende zouden zijn. We hadden immers maar
een paar stukjes vlees en groenten. Ja, ook groenten. Mijn vrouw is
vegetariër en die eet dus geen vlees. Voor mij is de barbecue dan
ook het middel om mijn vleesconsumptie te compenseren.
De briketten gingen in de starter. En
natuurlijk twee aanmaakblokjes. Weldra waren de vlammen zichtbaar.
Een kwestie van even geduld. Maar helaas. An-der-half uur later, 10
aanmaakblokjes verder en een paar steekvlammen van de spiritus was er
geen resultaat. Of toch…? Eén brikette gloeide aan één kant. Nog
maar even doorgaan dus… nadat ik mijn vrouw met enige moeite
overtuigd had dat we écht niet de pan hoefden te gebruiken.
Twee houtskolen begonnen weldra te
gloeien. In mijn enthousiasme gooide ik de kolen in de barbecue. De
rest zou vast vanzelf gaan gloeien. Dat kon niet anders. Snel het
vlees erop. Een stokbroodje met kruidenboter naar binnenwerken en
dan… het vlees!
Het was half 9 toen ik constateerde dat
één van de hamburgers nog steeds niet eens half doorbakken was. Ik
droop letterlijk en figuurlijk af. Mijn vrouw was blij dat ze plan B
kon starten. In de pan bakte alles natuurlijk razendsnel. Maar goed
ook, want een fikse onweersbui zorgde voor een versneld einde van ons
eerste barbecue-avontuur, nét nadat we de laatste hamburger naar
binnen hadden geschoven.
Na een flitsend beraad met mijn vrouw
bleek dat de brikettestarter alleen goed werkt als je hem flink vult.
Ik stond dus enorm voor paal. Zo heet
dat!
