Juni
Door de toenemende commotie rond global warming is de Klimaattop een steeds populairder kledingstuk geworden. Zowel klimaatsceptici als klimaathysterici hebben gezorgd voor een ware run op de Klimaattop. De Klimaattop is een kledingstuk dat zich kan aanpassen aan verschillende weertypes, zoals Erwin Krol, Salomon Kroonenberg, Diederik Samsom en Marcel Crok. De klimaattop zorgt voor een zekere zin van immuniteit voor het voeren van discussies over klimaatverandering. Iets wat in het huidige klimaatklimaat wel nodig is. Steeds meer mensen blijken baat te hebben bij het dragen van de Klimaattop. 93% van de ondervraagden zegt sindsdien nauwelijks nog deel te nemen aan de discussie over klimaatverandering. 7% zegt dat je deze percentages moet relativeren.
Juli
In juli 2011 kondigden Nina Brink en Pieter Storms aan te gaan scheiden. Pieter Storms schreef enkele dagen later een aantal seksueel getinte tweets en meldde binnenkort een boekje open te doen over Brink's seksuele voorkeuren. Vervolgens legde Nina Brink beslag op al zijn spullen. Storms reageerde in de Telegraaf: "Ach ja, laat ik het zo zeggen, Nina legde altijd graag beslag op m'n zaakje."
Augustus
Nu in Volendam deze zomer alle NickenSimonnen en Jannen zich officieel aan de haak hebben laten slaan en zich tevens in grote scholen hebben voortgeplant, heeft de gemeente van het vissersdorp besloten het bakvissenquotum bij te stellen. De genadeslag voor het muziektoerisme viel toen de 3Js aankondigden in 2012 verder zullen gaan als 7Js incl. juniors. De gemeente hoopt dat een bezoek aan De Dijk en het Palingsoundmuseum weer aantrekkelijk wordt voor Yeslezeressen met een liefde voor het Nederlandse lied. Volendam heeft al sinds 2010 te kampen met een drastische leegloop van vrouwelijke muziekfans sinds duidelijk werd dat alle Volendamse muzikanten inmiddels een botervisbriefje hebben gehaald. Immers, bezoek en vis blijven drie dagen fris.
Oktober
Net voor het begin van de 3oktoberviering in Leiden lekt TV West documenten van de CIA en AIVD waaruit blijkt dat niet Schiphol of Rotterdam maar Leiden het meest moet vrezen voor een terreuraanslag. De sleutelstad zou waakzaam moeten zijn voor een chemische dreiging waarbij met salmonella besmette haring door de feestgangers genuttigd zou kunnen worden. De organisatie besloot op het laatste moment het feest toch door te laten gaan maar heeft de stad hermetisch afgesloten waardoor alleen "echte" Leienaren in de feestvreugde konden delen, dit tot groot genoegen van de 3oktobervereniging.
November
Na sterren als Lionel Richie, Diana Ross en Sting is het Mojo Concerts gelukt om voor de Symphonica-In-Rosso-concerten 2012 James Last te strikken. De internationale superster zorgde voor een ongekende run op de tickets. Twee optredens in de zomer van 2012 waren binnen een uur uitverkocht, waarop besloten werd nog twee concerten te organiseren. Fans uit binnen- en buitenland hadden de 150 euro per kaartje er graag voor over. Gastoptredens zullen worden verzorgd door Madonna, Bono en Michael Bubblé.
December
Klaas Jan Huntelaar en Yuri van Gelder zorgen voor een fantastisch verrassende prestatie door gezamelijk het Groot Dictee te winnen. Hiermee lieten ze beste Vlamingen en Nederlanders ver achter zich. Huntelaar en van Gelder deelden de eerste plaats door slechts 5 fouten te maken. Het thema van het dictee dit jaar was de balans tussen nature en nurture bij topsporters en werd geschreven door sportjournalist René van der Gijp.
vrijdag 31 december 2010
donderdag 30 december 2010
Het aanzien van 2011 - Deel 1
Januari
Marianne Thieme werd betrapt met een broodje filet americain in een lunchroom in Den Haag. Het betekende het einde van haar lijsttrekkerschap voor de Partij voor de Dieren. Ze probeerde een aantal dagen later in Pauw & Witteman de aandacht van zichzelf af te leiden door te beweren dat zij in december 2010 Jort Kelder een broodje halfom had zien bestellen bij Broodje van Kootje, maar het mocht niet baten. Twee maanden later bleken ook deze geruchten deels waar toen foto's opdoken van Kelder in een donker steegje met een bolletje varkenslever.
Februari
Leonardo DiCaprio was zijn babyface zo zat dat hij zichzelf een macho-look heeft aangemeten. Hij probeerde hiermee gelijk het typecastingsyndroom tegen te gaan, maar dat heeft helaas niet geholpen. Door stoppelbaard, warrig haar en kleding met vlekken zag hij er niet alleen jaren ouder uit, hij ontpopte zich ook tot een onverwachte Vieze Vogel. De aanbieding voor clochardrollen bleven echter alsnog uit.
Maart
Nationale Bijbelquiz 2011 blijkt doorgestoken kaart. Staphorst had het met de EO op een akkoordje gegooid en moet prijs weer inleveren. Het programma is, om partijdigheid te voorkomen, overgegaan naar de VARA. In oktober opnieuw gespeeld en ditmaal kwam Amsterdam als onverwachte winnaar uit de bus. Staphorst eindigde als vijfde, na Schiedam, Urk, Arnhem en Amsterdam.
Marianne Thieme werd betrapt met een broodje filet americain in een lunchroom in Den Haag. Het betekende het einde van haar lijsttrekkerschap voor de Partij voor de Dieren. Ze probeerde een aantal dagen later in Pauw & Witteman de aandacht van zichzelf af te leiden door te beweren dat zij in december 2010 Jort Kelder een broodje halfom had zien bestellen bij Broodje van Kootje, maar het mocht niet baten. Twee maanden later bleken ook deze geruchten deels waar toen foto's opdoken van Kelder in een donker steegje met een bolletje varkenslever.
Februari
Leonardo DiCaprio was zijn babyface zo zat dat hij zichzelf een macho-look heeft aangemeten. Hij probeerde hiermee gelijk het typecastingsyndroom tegen te gaan, maar dat heeft helaas niet geholpen. Door stoppelbaard, warrig haar en kleding met vlekken zag hij er niet alleen jaren ouder uit, hij ontpopte zich ook tot een onverwachte Vieze Vogel. De aanbieding voor clochardrollen bleven echter alsnog uit.
Maart
Nationale Bijbelquiz 2011 blijkt doorgestoken kaart. Staphorst had het met de EO op een akkoordje gegooid en moet prijs weer inleveren. Het programma is, om partijdigheid te voorkomen, overgegaan naar de VARA. In oktober opnieuw gespeeld en ditmaal kwam Amsterdam als onverwachte winnaar uit de bus. Staphorst eindigde als vijfde, na Schiedam, Urk, Arnhem en Amsterdam.
April
Rutte I laat zich van zijn beste kant zien door een wetsvoorstel voor een antirozequotum aan te nemen. Hierdoor worden kledingzaken waar het assortiment voor meer dan de helft uit kleding voor kinderen t/m 12 jaar bestaat, verplicht een genderneutrale hoek in te richten. Kleding met het genderneutraal-keurmerk vallen vanaf april onder een lager belastingtarief.
Rutte I laat zich van zijn beste kant zien door een wetsvoorstel voor een antirozequotum aan te nemen. Hierdoor worden kledingzaken waar het assortiment voor meer dan de helft uit kleding voor kinderen t/m 12 jaar bestaat, verplicht een genderneutrale hoek in te richten. Kleding met het genderneutraal-keurmerk vallen vanaf april onder een lager belastingtarief.
Mei
In de Frederikkazerne in Den Haag is onder de inwonende militairen onrust ontstaan, omdat er naar hun mening te veel externe personen hun toevlucht hadden gezocht tot hun verblijfplaats. In het voorjaar van 2010 heeft CDA-er Jack de Vries enige tijd in de kazerne gewoond nadat zijn huwelijk op de klippen was gelopen door een buitenechtelijke relatie. In mei van dit jaar verbleef een tiental overspelige bewindslieden in de kazerne. Volgens ooggetuigen "liep het de spuigaten uit." Het kabinet heeft naar aanleiding van de klachten besloten overspeligheid binnen het kabinet te gedogen. Sindsdien zijn er nog eens drie gevallen aan het licht gekomen.
vrijdag 24 december 2010
Kom je?
Bij de bloemenwinkel. Achter me bij de kassa staat een oude man, een eindje verderop een oud vrouwtje met twee amarillisen.
"Noor, kom je?"
Geen reactie
"Noor, kom je?"
"Wat zeg je?"
"Of je komt!"
Het vrouwtje schuifelt langzaam dichterbij
"Wat zei je nou?"
"Of je komt!"
De twee staan nu naast elkaar
"Of ik kom? Ja natuurlijk kom ik!"
"Noor, kom je?"
Geen reactie
"Noor, kom je?"
"Wat zeg je?"
"Of je komt!"
Het vrouwtje schuifelt langzaam dichterbij
"Wat zei je nou?"
"Of je komt!"
De twee staan nu naast elkaar
"Of ik kom? Ja natuurlijk kom ik!"
Oppervlakkig en dom
In Amerika is het een bekend fenomeen: de socialite. Het is iemand die deelneemt aan sociale activiteiten voor de rijke elite, en is vaak zelf ook rijk (of doet alsof). Zij (of hij, maar ik ken eigenlijk geen mannelijke socialites) neemt bijvoorbeeld deel aan fund-raisers (iets met goede-doelen-dingetjes doet het altijd leuk), om zo haar sociale status te vergroten. Ze is vaak heel erg beroemd maar niemand weet precies waarom. De socialite hoeft namelijk niet echt iets te kunnen en dat is meteen het grote verschil met andere beroemdheden. Die kunnen vaak heel goed zingen of rappen of acteren of dansen, sommigen kunnen dat zelfs allemaal en nog tegelijkertijd ook, en hoewel het niet altijd mijn smaak is, begrijp ik dan ook wel waarom deze mensen beroemd zijn. Ze kunnen iets.
De socialite kan ogenschijnlijk niets. Ze is vaak wel mooi en lacht de hele tijd, en ze hangt vaak aan de arm van een rijke man. Een typisch voorbeeld van een socialite is Paris Hilton. Als ik je vraag naar de baan van Paris Hilton, wat zeg je dan? Geen idee, toch? Lindsay Lohan, die ook vaak in het nieuws is met iets waar je niets voor hoeft te kunnen, namelijk zuipen en coke snuiven, is van oorsprong actrice, daarom is ze beroemd. Logisch dus dat er over haar wordt geschreven. Bij Paris Hilton is het juist andersom. Ze is geboren als socialite. Ze hoefde niks te kunnen, want ze komt uit een rijke familie, maar niets doen gaat ook vervelen, dus is ze alle feestjes in Hollywood gaan aflopen, samen met haar vriendin en mede-socialite Nicole Richie.
En wat doet ze het goed! Veel mensen hebben een hartgrondige hekel aan Paris Hilton. Ze vinden haar een leeghoofd, ze zeuren over dat ze te dun is, dom, lelijk en niks kan. Daar ben ik het niet mee eens. Ik denk dat veel marketingbedrijven iets kunnen opsteken van de manier waarop Paris een product (zichzelf) in de markt heeft gezet. Door een dommige, extravagante en extreme levensstijl aan te meten, wil iedereen zien wat Paris doet. Paris en Nicole gaan het platte land op om geld te verdienen? Kassa! Iedereen kijkt naar hoe oppervlakkig en dom die meiden zijn. Is dat dom? Of is dat juist heel slim?
Nu ook weer: Paris heeft een eigen motorrace-team in het leven geroepen. Dat kan natuurlijk niks zijn. Maar kijk nou eens naar hoe ze haar team heeft gepresenteerd.
Dat noem ik geniaal. Ok, erg stijlvol is het niet, maar iedereen wil het zien. Vol bewondering of vol afgrijzen, dat maakt Paris Hilton niet uit, ze verdient er goed aan. Inmiddels heeft ze pappies miljoenen al lang niet meer nodig om haar luxueuze levensstijl te bekostigen. Ik denk dat Paris Hilton helemaal niet het domme, oppervlakkige meisje is waar de meesten haar voor houden. Volgens mij is ze een gewiekste zakenvrouw. Als ik een videoclip van haar zie waarin ze hijgerig zingt, of als ze weer een of ander smerig parfum lanceert, als ze op zoek gaat naar een nieuwe beste vriendin, dan klap ik in mijn handen, knap gedaan!
De socialite kan ogenschijnlijk niets. Ze is vaak wel mooi en lacht de hele tijd, en ze hangt vaak aan de arm van een rijke man. Een typisch voorbeeld van een socialite is Paris Hilton. Als ik je vraag naar de baan van Paris Hilton, wat zeg je dan? Geen idee, toch? Lindsay Lohan, die ook vaak in het nieuws is met iets waar je niets voor hoeft te kunnen, namelijk zuipen en coke snuiven, is van oorsprong actrice, daarom is ze beroemd. Logisch dus dat er over haar wordt geschreven. Bij Paris Hilton is het juist andersom. Ze is geboren als socialite. Ze hoefde niks te kunnen, want ze komt uit een rijke familie, maar niets doen gaat ook vervelen, dus is ze alle feestjes in Hollywood gaan aflopen, samen met haar vriendin en mede-socialite Nicole Richie.
En wat doet ze het goed! Veel mensen hebben een hartgrondige hekel aan Paris Hilton. Ze vinden haar een leeghoofd, ze zeuren over dat ze te dun is, dom, lelijk en niks kan. Daar ben ik het niet mee eens. Ik denk dat veel marketingbedrijven iets kunnen opsteken van de manier waarop Paris een product (zichzelf) in de markt heeft gezet. Door een dommige, extravagante en extreme levensstijl aan te meten, wil iedereen zien wat Paris doet. Paris en Nicole gaan het platte land op om geld te verdienen? Kassa! Iedereen kijkt naar hoe oppervlakkig en dom die meiden zijn. Is dat dom? Of is dat juist heel slim?
Nu ook weer: Paris heeft een eigen motorrace-team in het leven geroepen. Dat kan natuurlijk niks zijn. Maar kijk nou eens naar hoe ze haar team heeft gepresenteerd.
Dat noem ik geniaal. Ok, erg stijlvol is het niet, maar iedereen wil het zien. Vol bewondering of vol afgrijzen, dat maakt Paris Hilton niet uit, ze verdient er goed aan. Inmiddels heeft ze pappies miljoenen al lang niet meer nodig om haar luxueuze levensstijl te bekostigen. Ik denk dat Paris Hilton helemaal niet het domme, oppervlakkige meisje is waar de meesten haar voor houden. Volgens mij is ze een gewiekste zakenvrouw. Als ik een videoclip van haar zie waarin ze hijgerig zingt, of als ze weer een of ander smerig parfum lanceert, als ze op zoek gaat naar een nieuwe beste vriendin, dan klap ik in mijn handen, knap gedaan!
donderdag 23 december 2010
Surfen met Caar
Als ik zo eens kijk naar de populairste foto's van 2010 op nu.nl, dan krijg ik toch een beetje het idee dat er een soort van rode lijn zich aftekent in de onderwerpen van de foto's. En dan krijg ik ook het gevoel dat er vooral veel mannen naar die foto's kijken. Hoewel ik zelf natuurlijk ook heimelijk geniet van de borsten van Georgina Verbaan en de bh van Ellen ten Damme...
Kan iedereen het met Jezus?
Waarom vind je sommige muziek mooier dan andere? Gaat het om de melodie, de stem van de zanger of zangeres, of om de tekst? Ik dacht altijd dat de tekst de doorslaggevende factor was voor het wel of niet mooi vinden van muziek. Er zijn natuurlijk ook veel mooie instrumentale stukken, maar ik dacht tijdenlang dat het om de tekst ging. Ik weet nu dat ik mezelf voor de gek heb gehouden.
Little did my parents know, dat die vreselijke Pennyponnyperiode van hun oudste dochter nu de tijd van de muziek was aangebroken. Ik sla de schaamperiode even over maar het nu was Green Day, Pennywise, Bad Religion en Rancid wat de klok sloeg. Mijn vader kon het wel waarderen dat ik in zijn koffer vol cassettebandjes plunderde op zoek naar Echo & the Bunnymen en Joy Division maar ik geloof dat mijn moeder liever nog een tijdje modderige paardrijdbroeken had gewassen.
Deze bands wisten precies hoe ik me voelde toen, ze zongen er toch over! En dan ook nog eens tegen mij! Zwelgend in zelfmedelijden en stijf van de hormonen sloot ik mij op in mijn kamer en draaide muziek. Vooral hard. Heel hard. En ik wilde blauw haar en piercings. Toch fijn dat mijn ouders toen een beetje streng hebben opgetreden. Maar goed, tekst dus. Ik probeerde zelf ook wat te schrijven, ging natuurlijk voor geen meter. Het was de tekst van de bands die me aansprak, ik voelde wat de frontmannen beschreven en ik was ervan overtuigd dat de tekst van deze muziek het voor mij deed.
Deze overtuiging veranderde toen Jezus in mijn leven kwam. Op zangles werd voorgesteld om de Finlandia Hymne van Sibelius in te studeren, niet in het Fins maar in een Engelse methodistenvertaling:
Het hek was zogezegd van de dam. Thuis luisterde ik alleen nog maar naar Bachcantates en met tranen in de ogen naar het fantastische Miserere Mei van Allegri. Maar ik wist echt dat ik het kon met Jezus toen ik de Messias van Handel hoorde. Ik geloof nog steeds niet in de Here, denk ook niet dat dat er ooit van zal komen. Maar als ik die fantastische muziek aan hem en een handvol enthousiaste scribenten heb te danken, ben ik misschien juist wel met kerst toch een beetje dankbaar.
Little did my parents know, dat die vreselijke Pennyponnyperiode van hun oudste dochter nu de tijd van de muziek was aangebroken. Ik sla de schaamperiode even over maar het nu was Green Day, Pennywise, Bad Religion en Rancid wat de klok sloeg. Mijn vader kon het wel waarderen dat ik in zijn koffer vol cassettebandjes plunderde op zoek naar Echo & the Bunnymen en Joy Division maar ik geloof dat mijn moeder liever nog een tijdje modderige paardrijdbroeken had gewassen.
Deze bands wisten precies hoe ik me voelde toen, ze zongen er toch over! En dan ook nog eens tegen mij! Zwelgend in zelfmedelijden en stijf van de hormonen sloot ik mij op in mijn kamer en draaide muziek. Vooral hard. Heel hard. En ik wilde blauw haar en piercings. Toch fijn dat mijn ouders toen een beetje streng hebben opgetreden. Maar goed, tekst dus. Ik probeerde zelf ook wat te schrijven, ging natuurlijk voor geen meter. Het was de tekst van de bands die me aansprak, ik voelde wat de frontmannen beschreven en ik was ervan overtuigd dat de tekst van deze muziek het voor mij deed.
Deze overtuiging veranderde toen Jezus in mijn leven kwam. Op zangles werd voorgesteld om de Finlandia Hymne van Sibelius in te studeren, niet in het Fins maar in een Engelse methodistenvertaling:
- This is my prayer, O Lord of all earth's kingdoms:
- Thy kingdom come on earth thy will be done.
- Let Christ be lifted up till all shall serve him,
- And hearts united learn to live as one.
Het hek was zogezegd van de dam. Thuis luisterde ik alleen nog maar naar Bachcantates en met tranen in de ogen naar het fantastische Miserere Mei van Allegri. Maar ik wist echt dat ik het kon met Jezus toen ik de Messias van Handel hoorde. Ik geloof nog steeds niet in de Here, denk ook niet dat dat er ooit van zal komen. Maar als ik die fantastische muziek aan hem en een handvol enthousiaste scribenten heb te danken, ben ik misschien juist wel met kerst toch een beetje dankbaar.
woensdag 22 december 2010
Een oeuvre
Een oeuvre, wat is het en hoe kom je eraan? Het zijn alle werken samen van een schrijver, componist of artiest. En dan meestal van enige omvang. Sommige artiesten hebben helaas niet echt een oeuvre om over naar huis te schrijven. Die spelen 25 jaar lang in dezelfde serie (bijvoorbeeld Goede Tijden, Slechte Tijden) en hebben één keer een gastrol in iets als Medisch Centrum West (als een man met ernstige hartproblemen, aan wiens ziekbed zijn vrouw komt vertellen dat ze van hem wil scheiden). Zo iemand is Bartho Braat. Een man zonder oeuvre, schrijnend. Gelukkig zijn er de P.C.-Hooft-awards (P.C. Hooft heeft het druk de laatste tijd), awards die iets te maken hebben met de P.C.-Hooftstraat en winkeliers en het hebben van stijl. De jury heeft Bartho Braat een oeuvre gegeven, is dat niet geweldig? Want wat is er nou mooier dan iets krijgen dat je echt nodig hebt? Bartho's vrouw lijkt er ook mee ingenomen. Bartho, gefeliciteerd!

Bron: nu.nl
Bron: nu.nl
Sprezzatura
Het is best moeilijk om iets moois te schrijven over iets dat mooi is. Vaak kom je niet verder dan 'het is heel erg mooi', 'het is prachtig', 'weergaloos', 'indrukwekkend'. Iets grappigs omschrijf je al snel met 'grappig' en als iets lekker is dan zeg je 'lekker'. Wil je je origineler uitdrukken, dan is het al snel gezocht. Zo niet de schrijver van het juryrapport van de P.C.-Hooftprijs (een lastig woord als je nogal gevoelig bent voor spaties en koppeltekens). De prijs gaat in 2011 naar Henk Hofland. Mocht je je afvragen waarom, dan moet je zeker even het juryrapport lezen, want daar heeft iemand heel erg zijn best gedaan om over te brengen dat Hofland echt heel erg bijzonder is:
Niemand hier te lande heeft de afgelopen zestig jaar zo nauwlettend en tegelijk zo gedistantieerd, zo scrupuleus en tegelijk met zoveel sprezzatura én met een van ijzeren discipline getuigende volharding en continuïteit de maatschappelijke toestand gepeild.
Al lezend droom ik weg naar de computerkamer van de schrijver van het juryrapport. Daar zit ze, ze heeft weer genoten van de column van S. Montag. De kekke gele leesbril, die aan een touwtje om haar nek bungelt, zet ze op haar neus en ze leest na wat ze zojuist geschreven heeft. Hoe zeiden ze dat nou bij die cursus Italiaans die ze met Gerda in Toscane had gevolgd? O ja, 'sprezzatura'. Prachtig woord. Fijn dat ze het nu eindelijk kan gebruiken. Sluit ze meteen aan bij de gemiddelde lezer: vrouwen van boven de 50 met een talencursus en een moestuin.
Sprezzatura. Wat is dat? Ik moest het opzoeken. En ik heb ervoor doorgeleerd. Ik verwachtte verwezen te worden naar allemaal Italiaanse websites, maar nee, de Italianen gebruiken het woord blijkbaar weinig. De Engelsen veel meer. Op wikipedia vond ik de volgende uitleg:
a certain nonchalance, so as to conceal all art and make whatever one does or says appear to be without effort and almost without any thought about it.
Ok, nonchalance of misschien schijnbaar moeiteloos. Maar waarom stáát dat er dan niet? Omdat dat natuurlijk niet interessant en doordacht genoeg klinkt. Blijkbaar vindt de jury van een prijs voor Nederlandse letteren de Nederlandse taal niet toereikend om haar waardering in uit te drukken. Gelukkig is er nog het Italiaans.
Niemand hier te lande heeft de afgelopen zestig jaar zo nauwlettend en tegelijk zo gedistantieerd, zo scrupuleus en tegelijk met zoveel sprezzatura én met een van ijzeren discipline getuigende volharding en continuïteit de maatschappelijke toestand gepeild.
Al lezend droom ik weg naar de computerkamer van de schrijver van het juryrapport. Daar zit ze, ze heeft weer genoten van de column van S. Montag. De kekke gele leesbril, die aan een touwtje om haar nek bungelt, zet ze op haar neus en ze leest na wat ze zojuist geschreven heeft. Hoe zeiden ze dat nou bij die cursus Italiaans die ze met Gerda in Toscane had gevolgd? O ja, 'sprezzatura'. Prachtig woord. Fijn dat ze het nu eindelijk kan gebruiken. Sluit ze meteen aan bij de gemiddelde lezer: vrouwen van boven de 50 met een talencursus en een moestuin.
Sprezzatura. Wat is dat? Ik moest het opzoeken. En ik heb ervoor doorgeleerd. Ik verwachtte verwezen te worden naar allemaal Italiaanse websites, maar nee, de Italianen gebruiken het woord blijkbaar weinig. De Engelsen veel meer. Op wikipedia vond ik de volgende uitleg:
a certain nonchalance, so as to conceal all art and make whatever one does or says appear to be without effort and almost without any thought about it.
Ok, nonchalance of misschien schijnbaar moeiteloos. Maar waarom stáát dat er dan niet? Omdat dat natuurlijk niet interessant en doordacht genoeg klinkt. Blijkbaar vindt de jury van een prijs voor Nederlandse letteren de Nederlandse taal niet toereikend om haar waardering in uit te drukken. Gelukkig is er nog het Italiaans.
dinsdag 21 december 2010
Weer het weer
Het kan niet uitblijven, de eerste column over het weer. Het moet er weer eens van komen, en dus schrijf ik hem maar. Het weer. Het houdt ons bezig. Althans mij in ieder geval, maar ik heb ook niet zo veel anders te doen. Maar toch, het blijft me verbazen dat Nederland met wat sneeuw meteen ontregeld is.
Zelfs nadat we vorig jaar met de sneeuw toch aardig hebben kunnen oefenen, blijkt het nu toch nog moeilijk om het openbare leven in goede banen te leiden. Ik doel dan niet alleen op het falen van de treinen en trams. Dat die niet of nauwelijks of onregelmatig rijden kan geen verrassing meer zijn. Ik hoorde gister zelfs dat de nieuwe sprinters niet getest zijn in de sneeuw en dus waarschijnlijk uitvallen bij een sneeuwbui. En waarom ben ik dan toch niet echt verbaasd als ik dat hoor? Waarschijnlijk omdat ik het openbaar vervoer in Nederland niet zo hoog heb zitten.
Maar, zoals gezegd, mijn verbazing betreft niet alleen het openbaar vervoer maar ook (en vooral) de middenstand in Nederland. In de winkelcentra bij ons de buurt is vrijwel geen straat gestrooid of geschoven. Winkelend publiek moet zich eerst door een ondergesneeuwde parkeerplaats heen ploegen, hopen dat ze niet vast komen te zitten met hun auto (en geloof me, dat heb ik gister en zaterdag regelmatig zien gebeuren), voordat ze zich al schuifelend over de langs de winkels gevormde ijsbaan kunnen begeven. Waarom is er geen winkeliersvereniging die de straat even schoon schuift en daarna strooit? Je wil toch dat mensen je winkel bereiken, zonder gebroken ledenmaten? En dat ze daarna bepakt met inkopen de straat weer op durven? En waarom wordt de parkeerplaats niet ook even aangeveegd zodat het mensen uitnodigt te komen parkeren en winkelen? De enige ‘middenstander’ die ik dat heb zien doen was de begrafenisondernemer, die was met een tractortje zijn parkeerplaats aan het schuiven. En dat terwijl zijn klanten toch wel komen, weer of geen weer.
Zelfs nadat we vorig jaar met de sneeuw toch aardig hebben kunnen oefenen, blijkt het nu toch nog moeilijk om het openbare leven in goede banen te leiden. Ik doel dan niet alleen op het falen van de treinen en trams. Dat die niet of nauwelijks of onregelmatig rijden kan geen verrassing meer zijn. Ik hoorde gister zelfs dat de nieuwe sprinters niet getest zijn in de sneeuw en dus waarschijnlijk uitvallen bij een sneeuwbui. En waarom ben ik dan toch niet echt verbaasd als ik dat hoor? Waarschijnlijk omdat ik het openbaar vervoer in Nederland niet zo hoog heb zitten.
Maar, zoals gezegd, mijn verbazing betreft niet alleen het openbaar vervoer maar ook (en vooral) de middenstand in Nederland. In de winkelcentra bij ons de buurt is vrijwel geen straat gestrooid of geschoven. Winkelend publiek moet zich eerst door een ondergesneeuwde parkeerplaats heen ploegen, hopen dat ze niet vast komen te zitten met hun auto (en geloof me, dat heb ik gister en zaterdag regelmatig zien gebeuren), voordat ze zich al schuifelend over de langs de winkels gevormde ijsbaan kunnen begeven. Waarom is er geen winkeliersvereniging die de straat even schoon schuift en daarna strooit? Je wil toch dat mensen je winkel bereiken, zonder gebroken ledenmaten? En dat ze daarna bepakt met inkopen de straat weer op durven? En waarom wordt de parkeerplaats niet ook even aangeveegd zodat het mensen uitnodigt te komen parkeren en winkelen? De enige ‘middenstander’ die ik dat heb zien doen was de begrafenisondernemer, die was met een tractortje zijn parkeerplaats aan het schuiven. En dat terwijl zijn klanten toch wel komen, weer of geen weer.
Labels:
Column,
December,
Eef,
Het weer en andere smalltalk,
Verkeer en vervoer
maandag 20 december 2010
Cijferreeks
Zonder haast te hebben sloot ik achteraan bij de rij voor de kassa in de supermarkt. Er was één kassa open en ik realiseerde me al snel dat deze ene rij tevens de verkeerde rij was. Een oudere dame met platina poedelkapsel hield de rij op. Ik dacht dat het pinapparaat kapot was en begon alvast stilletjes te vloeken; er zat zeker niet genoeg kleingeld in mijn portomonnee om de boodschappen te betalen. De poedeldame begon toen in onvervalst Uturregs te communiceren, eerst tegen de kassajuf en toen tegen het thuisfront:
"Ken ik nou al gaan pinnen, Coby? Kennet al?
Ok, dan ga ik even met deze pas proberen.
Hij doet het niet. Heb je nou al op de kassaknop gedrukt?
Nee, hij zegt dat de cijfers fout zijn.
Ik probeer het even opnieuw.
Nee, hij doet het gewoon niet. Ik probeer het even met die groene pas.
Oh, het gaat weer fout. Wacht even, dan moet ik even bellen.
Piet, wat zijn de nummers van de groene pas?
Van de ABN ja. Die groene pas.
Nee, ik staat nu bij de kassa.
Neehee, die boodschappen had ik al gehaald. Dit is voor de goermet.
Wat zeg je? Wacht, ik moet eerst mijn pas erdoor halen. Ik leg je even neer.
Die nummers zijn ook fout, Henk!
Wat moet ik nou?! Ik staat hier met al mijn boodschappen.
Er staan allemaal mensen te wachten!
Welke nummers weet je dan wel? Van de Rabo?
Geef die dan man!
Ok, wat zeg je? 8 ja en dan?
3 2 5
ik heb betaald, ja dank je Piet!
Het is gelukt toch, Coby?"
De dame had eindelijk, na een kwartier, afgerekend. Ze draai zich met schaamte om en verontschuldigde zich ten opzichte van de wachtende mensen in de rij die ongeduldig heen en weer stonden te schuifelen. Ik dacht hoe het toch zou kunnen dat iemand de vier cijfers van een pincode niet kan onthouden. Toen viel het muntje: het moest de stress van de kerstgoermetboodschappen geweest zijn die het geheugen van de dame gewist hadden.
"Ken ik nou al gaan pinnen, Coby? Kennet al?
Ok, dan ga ik even met deze pas proberen.
Hij doet het niet. Heb je nou al op de kassaknop gedrukt?
Nee, hij zegt dat de cijfers fout zijn.
Ik probeer het even opnieuw.
Nee, hij doet het gewoon niet. Ik probeer het even met die groene pas.
Oh, het gaat weer fout. Wacht even, dan moet ik even bellen.
Piet, wat zijn de nummers van de groene pas?
Van de ABN ja. Die groene pas.
Nee, ik staat nu bij de kassa.
Neehee, die boodschappen had ik al gehaald. Dit is voor de goermet.
Wat zeg je? Wacht, ik moet eerst mijn pas erdoor halen. Ik leg je even neer.
Die nummers zijn ook fout, Henk!
Wat moet ik nou?! Ik staat hier met al mijn boodschappen.
Er staan allemaal mensen te wachten!
Welke nummers weet je dan wel? Van de Rabo?
Geef die dan man!
Ok, wat zeg je? 8 ja en dan?
3 2 5
ik heb betaald, ja dank je Piet!
Het is gelukt toch, Coby?"
De dame had eindelijk, na een kwartier, afgerekend. Ze draai zich met schaamte om en verontschuldigde zich ten opzichte van de wachtende mensen in de rij die ongeduldig heen en weer stonden te schuifelen. Ik dacht hoe het toch zou kunnen dat iemand de vier cijfers van een pincode niet kan onthouden. Toen viel het muntje: het moest de stress van de kerstgoermetboodschappen geweest zijn die het geheugen van de dame gewist hadden.
vrijdag 17 december 2010
Eindejaarsevaluatie: liefdeslevens
Het einde van het jaar nadert weer. Tijd dus voor een evaluatie van afgelopen jaar. People.com geeft een overzicht in foto’s van de beroemde stellen die in 2010 uit elkaar gingen. Opvallende namen zitten ertussen, ook veel namen van mensen die ik niet eens ken of waarvan ik niet eens wist dat ze bij elkaar waren.
Meest recent en ook een scheiding die mij zeer verbaasde, is die van Scarlett Johansson en Ryan Reynolds. Zo lang waren ze nog niet bij elkaar? En Ryan Reynolds, die laat je toch niet gaan? Tja, nu kan Ryan wel uithuilen bij zijn beste vriendin Sandra Bullock die ook dit jaar scheidde. Dat was toch wel een erg opvallende scheiding van dit jaar. Jesse James is inmiddels bij Kat von D, van LA Ink, begreep ik. Die twee passen wel bij elkaar denk ik, allebei eng en allebei onder de plakplaatjes. Het huis van Kat von D brandde onlangs af en daarbij overleed haar kat, las ik ook op zo’n site vol intelligent nieuws. Ik was niet verbaasd toen ik erachter kwam dat de kat een naakte kat was.. Enge mensen houden enge dieren. Sandra Bullock is nog steeds alleen maar volgens de bladen erg gelukkig met zoon Louis, misschien kan ze hem samen met Ryan opvoeden in een leuk huis in New Orleans (daar woont ze namelijk nu)?
Minder verbazingwekkend, eerlijk gezegd had ik dit al jaren eerder verwacht, is het uit elkaar gaan van Zac Efron en Vanessa Hudgens. Die jongen is toch hartstikke gay? De enige reden dat ie bij haar was, was om dat te ontkennen. 2011 wordt dan misschien het jaar waarop Zac uit de kast kwam.
Ik heb nog overwogen om een stukje te schrijven toen ik hoorde dat Eva Longoria en Tony Parker uit elkaar gingen, maar hoe vaak kun je verbaasd en verontwaardigd zijn over een vreemdgaande man? Ik schreef er hier al een paar keer eerder over, dus heb er toen maar geen stukje aan gewijd. De altijd vriendelijk lachende Tony bleek er dus een relatie op na te houden met de vrouw van een teamgenoot. Altijd fijn. Wij waren toevallig in Parijs vlak nadat Tony en Eva er trouwden in een heel erg mooie kerk (die ik natuurlijk wel even wilde bekijken). Half Parijs zat vol met celebs die de bruiloft bijwoonden en nog geen drie jaar later zijn ze al weer gescheiden… Tja.
Welke beroemdheden zullen er in 2011 weer uit elkaar gaan?
Meest recent en ook een scheiding die mij zeer verbaasde, is die van Scarlett Johansson en Ryan Reynolds. Zo lang waren ze nog niet bij elkaar? En Ryan Reynolds, die laat je toch niet gaan? Tja, nu kan Ryan wel uithuilen bij zijn beste vriendin Sandra Bullock die ook dit jaar scheidde. Dat was toch wel een erg opvallende scheiding van dit jaar. Jesse James is inmiddels bij Kat von D, van LA Ink, begreep ik. Die twee passen wel bij elkaar denk ik, allebei eng en allebei onder de plakplaatjes. Het huis van Kat von D brandde onlangs af en daarbij overleed haar kat, las ik ook op zo’n site vol intelligent nieuws. Ik was niet verbaasd toen ik erachter kwam dat de kat een naakte kat was.. Enge mensen houden enge dieren. Sandra Bullock is nog steeds alleen maar volgens de bladen erg gelukkig met zoon Louis, misschien kan ze hem samen met Ryan opvoeden in een leuk huis in New Orleans (daar woont ze namelijk nu)?
Minder verbazingwekkend, eerlijk gezegd had ik dit al jaren eerder verwacht, is het uit elkaar gaan van Zac Efron en Vanessa Hudgens. Die jongen is toch hartstikke gay? De enige reden dat ie bij haar was, was om dat te ontkennen. 2011 wordt dan misschien het jaar waarop Zac uit de kast kwam.
Ik heb nog overwogen om een stukje te schrijven toen ik hoorde dat Eva Longoria en Tony Parker uit elkaar gingen, maar hoe vaak kun je verbaasd en verontwaardigd zijn over een vreemdgaande man? Ik schreef er hier al een paar keer eerder over, dus heb er toen maar geen stukje aan gewijd. De altijd vriendelijk lachende Tony bleek er dus een relatie op na te houden met de vrouw van een teamgenoot. Altijd fijn. Wij waren toevallig in Parijs vlak nadat Tony en Eva er trouwden in een heel erg mooie kerk (die ik natuurlijk wel even wilde bekijken). Half Parijs zat vol met celebs die de bruiloft bijwoonden en nog geen drie jaar later zijn ze al weer gescheiden… Tja.
Welke beroemdheden zullen er in 2011 weer uit elkaar gaan?
Labels:
Celebrities,
Column,
December,
Eef,
Liefdesrelaties en aanverwante zaken,
www
Abonneren op:
Posts (Atom)